15 ნოემბერი, 1995 წელი… გამარჯობათ, მე მოვედი. ეს ჩემი პირველი სალამი იყო 17 მაისი, 2012 წელი… გამარჯობათ, მე დაბრუნდი. უფრო სწორად დავუბრუნდი ცხოვრების ჩვეულ რიტმს- სკოლიდან საქმეებზე გავიქეცი (გავიქეცი რა, სულიერად გავიქეცი, თორემ ჯერ ისევ ვერ დავრბივარ), მოვიარეთ მთელი ქალაქი და დაღლილ-დაქანცულები მოვედით სახლში ავტობუსში პირველად მქონდა ურთიერთობა უნარშეზღუდულ ადამიანთან. მე და ჩემი მეგობრები ვიდექით [...]
გაგონილა ყველა კონკურსში ერთი ნაბიჯი რომ გაკლდებოდეს გამარჯვებამდე??? გადავხედოთ ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი რამდენიმე კონკურსის შედეგს: “სამყარო და თანამშრომლობა 2008-წყალი ყველასათვის” — მეორე ადგილი; “ყველაზე ჭკვიანი” — მეორე ადგილი; “ერუდიტი 2010″ — მეორე ადგილი; “ფიზიკა ჩვენს ირგვლივ” — მესამე ადგილი. დღეს კი ჩემ ხუთ კლასელთან ერთად (ჯგუფი შევქმენით) მონაწილეობა მივიღეთ კონკურსში “ინტელექტის დღე”. “რა?სად?როდის?” მსგავსი თამაში [...]
*** -რას შვრები? როგორ ხარ? – რავი ვარ რაა, შენ? – მეც ეგრე რა… (დუმილი ორივე მხრიდან) *** -საბურთალოზე ნიკას იცნობ? -შავი ჯინსებით რომ იჩითება? (საინტერესოა პირველი ეღადავება მეორეს, თუ მეორე-პირველს) *** -რა მოგივიდა? -ფეხი მოვიტეხე -გეტკინა? -არა რას ამბობ, მესიამოვნა *** -რატომ ხარ მოწყენილი? -ტელეფონი/ფული/რაიმე ნივთი დავკარგე -ვაიმე საააად? (რომ ვიცოდე არ მოვძებნიდი???) *** [...]
ხანდახან ურთიერთობა გვიწევს ადამიანებთან, რომლებიც მაინცდამაინც გულზე არ გვეხატება; ხანდახან მნიშვნელოვან ადამიანს სათქმეს შეფარვით ვეუბნებით, იმიტომ რომ გული არ ვატკინოთ; ხანდახან კი ვამბობთ ერთს, ვგულისხმობთ მეორეს და ვაკეთებთ მესამეს. აი დავწერე ფრაზები და მათში დამალული აზრები (რომლებსაც ადამიანები თავიანთი აზრით კარგად მალავენ)… მე ძმურად გიყურებ — კარგი ბიჭი ხარ, მაგრამ ძმასავით გიყურებ (შესაძლოა მხოლოდ ჯერჯერობით) [...]
1. შემოვდგი ფეხი, დაგეცა მეხი — მეკვლის პაროდია. მთქმელი შესაძლოა საერთოდაც არ გისურვებდეს მეხის დაცემას და სხვაგვარ უბედურებას. 2. ნუ ღადაობ, თორემ იღრუბლება — არის ორი ვარიანტი: ან მართლა უნიჭოდ ხუმრობ ან მსმენელი გააღიზიანე (შეიძლება სრულიად შემთხვევით, გაუაზრებლად შეურაცხყოფა მიაყენე). ნუ ორივე შემთხვევაში სჯობს მოკეტო. 3. ოპერასთან სიმღერით არ ჩაიარო, თორემ შეგათრევენ — როცა ამას [...]
1. ბავშვობაში შენც ხომ გეგონა, რომ საწოლის ქვეშ “ამუნიები” იყვნენ და მათგან თავის დასაცავად საბანში მაგრად ეხვეოდი. 2. ვიღაცის ძახილი — ბოთლეებს ვიბარეეებ, ბოოოთლეებს! — შენც ხომ გესმოდა, როგორც — ბავშვეებს ვიბარებ, ბაავშვებს? 3. თუკი შემთხვევით ვინმე დაგაბიჯებდა შენც ხომ აიძულებდი მეორედ დაებიჯებინათ (წინააღმდეგ შემთხვევაში არ გაიზრდებოდი ) 4. შენც ხომ დაჯღანვიხარ ხალხს ავტობუსიდან (თუნდაც [...]
ნუ მოკლედ მუზა (თუ იუმორი) რომ მოგეძალება კაცს, არ გიშველის მერე არაფერი იუმორი ჩემი სულია, ჩემი სტილია და მე ჩემ თავს ვხედავ ამაში მოკლედ, რომ არა ეს პირადი გამოცდილებები, სიახლეები არ მექნებოდა ალბათ თუ ავტობუსში ყველა ერთდროულად ცდილობს ბილეთის აღებას, ე.ი. ჰორიზონტზე კონტროლიორი გამოჩნდა. თუ შენ სახლთან გაჩერებაზე (ან ახლო-მახლო) არ არის გადასასვლელი ხიდი, უნდა [...]
იმედი მაქვს ცოტათი მაინც შევძლებ თქვენს გაღიმებას თუ ყველა ამბობს, რომ ამაღამ ნიჭიერს უნდა ჩაუჯდეს, ე.ი. დღეს ორშაბათია და მაინც, თუ წუხელ ნიჭიერისთვის არ გიყურებია, მაგრამ ყველაფერი დეტალებში იცი (იმიტომ, რომ ირგვლივ ყველა ამაზე ლაპარაკობს), ე.ი. დღეს სამშაბათია თუ დღეს მესამე დღეა, რაც მაღვიძარა გაღვიძებს და სკოლაში/უნივერსიტეტში/სამსახურში წასვლა გეზარება, ე.ი. დღეს ოთხშაბათია თუ ერთი სული [...]
ცოტა ხნის წინ წავიკითხე ქენდის ბუშნელის “ქერის დღიურები”. არ შემიძლია არ ვთქვა, რომ უზომოდ მომეწონა. იმდენად რეალური, საინტერესო და ‘ჩამთრევია’, რომ ჩემი რამდენიმე მეგობარიც დაინტერესდა. ყველას შეფასება რა თქმა უნდა დადებითი იყო. “ქერის დღიურებში” მოცემული იყო რამდენიმე “წესი”, რომელსაც ახლა წაიკითხავ 1. როდესაც სიმპატიური ბიჭი გელაპარაკება, შენს მეგობარს სწორედ ამ დროს კრიზისი აქვს. 2. დამცირებული [...]
გუშინ სკოლაში ხელბურთს ვთამაშობდით. ბურთის დასაჭერად ავხტი და უცებ წავიქეცი. თითქოს არაფერი, ფეხს დავხედე და რას ვხედავ-ჩემი მუხლი არ გასულა გვერდზე? ;დ ლამის გულმა დამარტყა, როგორია უყურო შენს გვერდზე მოქცეულ მუხლს?! თავიდან ვერც კი მივხვდი რა ხდებოდა, იმდენად შემეშინდა გვერდზე მოქცეული მუხლის,რომ აზრზე ვერ მოვედი. მერე “აღმოვაჩინე”, რომ მუხლი ამომივარდა (თუ რაც დავარქვა), ხოდა ვერაფერი [...]
